[ « 294 » ] تردى بلخى [ متوفى 977 يا پس از 982 ق / 1569 يا 1574 م ] تردى بلخى ، اسم خود را تخلّص ساخته ، شعر مىگفته . جناب آصف‌صفات خواجه فقير ديوان گفت كه تردى شاعر به يك روز دفعه‌دفعه ، يك من گوشت را خورد و نمرد . شعر را نيكو مىگفته و اين رباعى از گفتار اوست : رباعى : ريحان چو غبار خطّ دلبر نبود * مثل قد او سرو و صنوبر نبود هرچند كه نازك است شمشاد به باغ * با نخل قد يار برابر نبود

--> ( 294 ) . تردى بيك خان روده كه او را ملا تردى رودهء سمرقندى يا ترددى نيز ناميده‌اند . از شاعران ماوراء النهر ساكن هندوستان و از اميران جغتايى يا چغته كه در دستگاه ميرزايان الغ ميرزا بوده و در زمان اكبر شاه ، چندى ملازم امراى گجرات شده و چندى در دكن مىزيسته و سپس به حج رفته است و پس از بازگشت از حج بار ديگر نزد اكبر شاه رفته است . او مردى شاعر و دانشمند بود و قصيده‌اى در مدح الدهم خان اكبرى از رجال دربار اكبر شاه سرود : منتخب التواريخ ، 3 / 200 - 201 ؛ صبح گلشن ، ص 84 ؛ خزانهء عامره ، ص 171 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 70 ( ش 31 ) ؛ هفت‌اقليم ، 3 / 384 - 385 ؛ نفايس المآثر ، ص 80 ؛ شام غريبان ، ص 57 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 543 ، 545 ، 833 - 834 ؛ فرهنگ سخنوران ، 1 / 184 .